Gefilterd of ongefilterd water

Uit een onderzoek (uitgevoerd door een bedrijf dat waterfilters produceert) blijkt dat ongeveer 77% van de Amerikanen een waterfiltersysteem thuis gebruikt. De Amerikaanse markt voor waterzuiveraars zal naar verwachting in 2021 met 5,85 miljard dollar per jaar groeien. Met zo'n groot percentage Amerikanen dat waterfilters gebruikt[1], moet er meer aandacht worden besteed aan de gezondheidsproblemen die kunnen ontstaan ​​als het waterfilter niet regelmatig wordt vervangen.

Soorten waterfiltratiesystemen voor thuisgebruik

De eerste vier systemen worden beschouwd als puntbehandelingssystemen omdat ze water in batches verwerken en naar één enkele kraan transporteren. Het gehele woningsysteem daarentegen wordt beschouwd als een inlaatpuntbehandelingssysteem, dat doorgaans het grootste deel van het water dat het huis binnenkomt, behandelt.

Heb je een waterfilter nodig?

De meeste mensen kopen waterfilters omdat ze zich zorgen maken over de smaak of geur, of omdat ze mogelijk schadelijke chemicaliën voor de gezondheid bevatten, zoals lood.

De eerste stap om te bepalen of een waterfilter nodig is, is het vinden van een bron voor drinkwater. Als uw drinkwater afkomstig is van een middelgroot tot groot openbaar waterleidingnet, heeft u mogelijk geen waterfilter nodig. Zoals ik eerder schreef, voldoen de meeste grote en middelgrote waterleidingnetten ruimschoots aan de drinkwaterregelgeving van de EPA. De meeste problemen met drinkwater doen zich voor bij kleine waterleidingnetten en particuliere waterputten.

Heeft u problemen met de smaak of geur van uw drinkwater? Ligt het probleem dan aan uw leidingen thuis of aan uw waterleverancier? Als het probleem zich alleen bij bepaalde kranen voordoet, kan het aan uw waterleiding liggen. Doet het probleem zich bij het hele gezin voor, dan kan het aan uw waterleverancier liggen. Neem in dat geval contact met hen op of met de plaatselijke gezondheidsdienst.

Het goede nieuws is dat deze smaak- en geurproblemen meestal geen gezondheidsproblemen veroorzaken. Niemand drinkt echter graag water met een slechte smaak of geur, en waterfilters kunnen daarbij een grote hulp zijn.

Enkele van de meest voorkomende smaak- en geurproblemen in drinkwater zijn:

• Metaalgeur – meestal veroorzaakt door het uitlogen van ijzer of koper uit pijpleidingen.
• Chloor- of "chemische" smaak of geur – meestal het gevolg van de interactie tussen chloor en organische verbindingen in pijpleidingsystemen.
• Zwavel- of rotte-eierengeur – meestal afkomstig van natuurlijk voorkomend waterstofsulfide in grondwater.
• Een muffe of visachtige geur – meestal veroorzaakt door bacteriën die groeien in afvoerbuizen van gootstenen, planten, dieren of van nature voorkomende bacteriën in meren en reservoirs.
• Een zoute smaak – meestal veroorzaakt door een hoog gehalte aan natuurlijk natrium, magnesium of kalium.

De tweede reden waarom mensen waterfilters kopen, is de bezorgdheid over schadelijke chemicaliën. Hoewel de EPA 90 verontreinigende stoffen in openbare waterleidingnetten reguleert, geloven veel mensen niet dat hun water veilig is om te drinken zonder filters. Uit een onderzoek blijkt dat mensen denken dat gefilterd water gezonder is (42%) of milieuvriendelijker (41%), of dat ze de kwaliteit van het water niet vertrouwen (37%).

gezondheidsprobleem

Het niet vervangen van het waterfilter veroorzaakt meer gezondheidsproblemen dan het oplost.

Deze situatie ontstaat doordat schadelijke bacteriën en andere micro-organismen zich vermenigvuldigen als het filter niet regelmatig wordt vervangen. Wanneer filters verstopt raken, kunnen ze beschadigd raken, waardoor bacteriën en chemicaliën in uw drinkwater terechtkomen. Overmatige groei van schadelijke bacteriën kan uw gezondheid schaden en leiden tot maag-darmproblemen, zoals braken en diarree.

Waterfilters kunnen zowel goede als slechte chemicaliën verwijderen.

Waterfilters kunnen geen onderscheid maken tussen chemicaliën die essentieel zijn voor de gezondheid (zoals calcium, magnesium, jodium en kalium) en schadelijke chemicaliën (zoals lood en cadmium).

Dit komt doordat het gebruik van een waterfilter om chemicaliën te verwijderen gebaseerd is op de poriegrootte van het filter, oftewel de grootte van de kleine openingen waardoor het water stroomt. Stel je een filter of een lekkende lepel voor. Hoe kleiner de poriën, hoe kleiner de verontreinigingen die ze tegenhouden. Een actiefkoolfilter met een microfiltratiefilter heeft bijvoorbeeld een poriegrootte van ongeveer 0,1 micrometer [2]; de poriegrootte van een omgekeerde osmosefilter is ongeveer 0,0001 micrometer, waardoor chemicaliën die kleiner zijn dan die van een koolstoffilter kunnen worden tegengehouden.

Filters kunnen alle chemicaliën van vergelijkbare grootte tegenhouden, ongeacht of ze essentieel of schadelijk voor de gezondheid zijn. Dit is een probleem geworden in landen zoals Israël, waar zeewaterontzilting op grote schaal wordt gebruikt voor de drinkwatervoorziening. Bij zeewaterontzilting wordt een omgekeerde osmose-installatie gebruikt om zout uit het water te verwijderen, maar naast zout worden ook vier essentiële elementen verwijderd: fluoride, calcium, jodium en magnesium. Vanwege het wijdverbreide gebruik van zeewaterontzilting besteedt Israël speciale aandacht aan jodium- en magnesiumtekort in de bevolking. Jodiumtekort kan leiden tot schildklierproblemen, terwijl magnesiumtekort verband houdt met hart- en vaatziekten en diabetes type 2.

Wat willen consumenten doen?

Er is geen eenduidig ​​antwoord op de vraag of je een waterfilter moet kopen. Dit is een persoonlijke keuze, afhankelijk van de specifieke situatie van je gezin. De belangrijkste factoren om rekening mee te houden bij de aanschaf van een waterfilter voor thuisgebruik zijn het type filter, de poriegrootte en de specifieke stoffen die worden verwijderd.

De belangrijkste soorten waterfilters zijn:

Geactiveerde kool is het meest voorkomende type vanwege de lage kosten en de hoge adsorptiecapaciteit. Het is geschikt voor het verwijderen van lood, kwik en chloor, maar kan geen nitraat, arseen, zware metalen of veel bacteriën verwijderen.

• Omgekeerde osmose – het verwijderen van onzuiverheden door middel van druk via een semipermeabel membraan. Effectief in het verwijderen van veel chemicaliën en bacteriën.
• Ultrafiltratie – Vergelijkbaar met omgekeerde osmose, maar vereist geen energie. Het verwijdert meer chemicaliën dan omgekeerde osmose.
• Waterdestillatie – water verhitten tot het kookpunt en vervolgens de waterdamp opvangen tijdens de condensatie. Geschikt voor het verwijderen van de meeste chemicaliën en bacteriën.
• Ionwisselingsfilters gebruiken harsen die positief geladen waterstofionen bevatten om verontreinigende stoffen aan te trekken – voor waterontharding (het verwijderen van calcium, magnesium en andere mineralen uit water en het vervangen ervan door natrium).
• UV-straling – Licht met hoge intensiteit kan bacteriën doden, maar geen chemicaliën.

Als u overweegt een waterfilter aan te schaffen, kunt u gebruikmaken van een aantal uitstekende bronnen:

• Voor algemene informatie kunt u terecht op de website van de CDC.
• Informatie over verschillende soorten waterfilters
• Productbeoordeling
• Productcertificering door de National Health Foundation (NSF), een onafhankelijke organisatie die normen voor de volksgezondheid vaststelt voor producten.

Als u een waterfilter hebt gekocht of er al een hebt, vergeet dan niet om deze te vervangen!